على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
871
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
تسبيع ( tasbi ' ) م . ع . سبعه تسبيعا : هفت عدد كرد آن را و بر هفت ركن ساخت آن را . و سبع الاناء : شست آوند را هفت بار . و سبع الله لك : خداى اجر دهد تو را هفت مرتبه و يا هفت ضعف دهد . و سبع القرآن : وظيفه كرد قرائت قرآن را در هفت شب . و سبع لامراته : هفت شب نزد زن خود اقامت نمود . و سبع دراهمه : هفتاد كامل كرد درهمهاى خود را - و اين لغت مولده است . و سبع القوم : هفتصد كس شدند قوم . تسبيغ ( tasbiq ) م . ع . بچه افگندن شترى كه بزادن نزديك آمده باشد يق سبغت الناقة اذا القت ولدها و قد اشعر . تسبيغ ( tasbiq ) ا . ع . نوعى از تصرفات عروض . تسبيق ( tasbiq ) م . ع . سبقت الشاة : ناتمام افگند بچهء خود را گوسپند . و سبق فلان : گرفت فلان آنچه گرو بسته بود در دوانيدن اسب . و يا داد آنچه را كه گرو بسته بود - از اضداد است . تسبيك ( tasbik ) م . ع . گداختن زر و سيم . تسبيل ( tasbil ) م . ع . در باختن چيزى را در راه خدا . تست ( tast ) ا . پ . پياله و مشربه . تست ( tost ) پ . مخفف تو است . تستر ( tostar ) ا خ . پ . شهرى در خراسان كه ديوار آن اول بناى بعد از طوفان است . تستر ( tasattor ) م . ع . پوشيده شدن و پرهيز كردن و دور داشتن چيزى را و در پرده شدن . تستوق ( tostuq ) ا . ع . درم نبهرهء مشغوش و قلب . تستى ( tosti ) پ . تو هستى و تو بودى . تستير ( tastir ) م . ع . پردگى كردن دختر را . تسجام ( tasj m ) م . ع . روان كردن اشك . تسجية ( tasjeyat ) م . ع . سجيت الميت : پوشانيدم مرده را بجامه و مانند آن . تسجيح ( tasjih ) م . ع . تعريض كردن كسى را در سخن . تسجير ( tasjir ) م . ع . سجر الماء : روان كرد آب را . تسجيس ( tasjis ) م . ع . تيره گردانيدن آب را . تسجيع ( tasji ' ) م . ع . سخن با سجع گفتن . تسجيف ( tasjif ) م . ع . فرو گذاشتن پرده را بر خانه . تسجيل ( tasjil ) م . ع . ايستاده كردن نره و از بالا به زير افگندن ( و يعدى بالباء ) يق سجل به اى رمى به . و سجل كردن و عهد و پيمان نمودن . و پر كردن حوض را . تسجيم ( tasjim ) م . ع . روان كردن اشك . تسجين ( tasjin ) م . ع . نيك شكافتن و گرداگرد خرما بن را گو كندن تا آب در آن ايستد . تسحب ( tasahhob ) م . ع . ناز كردن ( و يعدى بعلى ) يق تسحب عليه اى ادل عليه . تسحج ( tasahhoj ) م . ع . بسيار خراشيده شدن . تسحح ( tasahhoh ) م . ع . روان شدن آب از بالا . تسحر ( tasahhor ) م . ع . طعام سحرى خوردن . تسحسح ( tasahsoh ) م . ع . روان شدن آب از بالا . تسحن ( tasahhon ) م . ع . تسحن المال : نيكو ديد هيئت مال را و نيكو يافت . تسحية ( tasheyat ) م . ع . سحى الكتاب تسحية : مهر كرد نامه را . تسحيج ( tashij ) م . ع . سحجه تسحيجا : خراشيد آن را ( شدد للمبالغة ) . تسحير ( tashir ) م . ع فريفتن كسى را و مشغول كردن . و محتاج گردانيدن بطعام و شراب . و جادوئى كردن ( شدد للمبالغة ) . تسخان ( tasx n ) ا . ع . واحد تساخين . مر . تساخين . تسخر ( tasxar ) و تسخره ( tasxare ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - استهزا و بزله و مسخرگى و سخريه . و تسخر كردن : مسخره كردن و استهزا كردن . تسخر ( tasaxxor ) م . ع . فرمان بردار كردن ديگرى را و رام كردن و بىمزد كارى گرفتن . تسخط ( tasaxxot ) م . ع . خشم گرفتن و ناخشنود شدن . و كم شمردن . و بنا جايگاه دادن و مكر و ناخوش داشتن . تسخم ( tasaxxom ) م . ع . تسخم عليه : كينه گرفت بر وى . تسخى ( tasaxxi ) م . ع . بتكلف جوانمردى كردن . تسخئ ( tasxi ' ) و تسخئة ( tasxe'at ) م . ع . سخا النار تسخيئا و تسخئة : قرار داد از براى آتش در زير ديگ مخرجى . تسخيد ( tasxid ) م . ع . نم گرفتن برگها و چسبيدن بعضى بر بعضى يق سخدورق الشجر ( مجهولا ) اى ندى و ركب بعضه على بعض . تسخير ( tasxir ) م . ع . مطيع و منقاد كردن كسى را و تكليف نمودن كارى را بىمزد . تسخير ( tasxir ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فرمانبردارى و اطاعت . و فتح . و گرفتارى . و تسخير كردن : رام گردانيدن و بطور قهر و جبر مطيع كنانيدن و فتح كردن . تسخيل ( tasxil ) م . ع . عيب كردن